Autor: Info

Od 2011 roku akcja Oczy Etiopii nieprzerwanie niesie pomoc okulistyczną mieszkańcom najuboższych regionów Afryki. Dzięki zaangażowaniu polskich lekarzy oraz etiopskiego personelu medycznego udało się już przeprowadzić blisko 4,5 tysiąca operacji i zabiegów okulistycznych. Przywracając wzrok tysiącom pacjentów. Koordynatorem projektu jest Stanisław Kotlarczyk, a misja każdego roku dociera tam, gdzie dostęp do specjalistycznej okulistyki jest najbardziej ograniczony. Na czym polega akcja Oczy…

Tak na koniec pobytu w Kamerunie zastanawiałem się, dlaczego akurat tam od wielu lat jest tak wielu misjonarzy z Polski. Może zdziwię wielu, ale nie mam jakiejś spektakularnej odpowiedzi na to pytanie. To po prostu opatrznościowe działanie, które nazywamy powołaniem. Wszyscy posługują się tym określeniem, ale mało kto definiuje jego znaczenie. Czyli – co to dokładnie znaczy – nie wiemy, ale wiemy, jak się to realizuje. Tworząc pewne kryteria do rozumienia tego znaczenia, powiedziałbym,…

Rozpoczynamy nabór wolontariuszy do akcji „Polskie Smyki Dzieciom z Afryki”. Zapraszamy  do współpracy osoby, które ukończyły 16 lat i chcą włączyć się do działania na rzecz dzieci potrzebujących wsparcia.  Kogo szukamy? Poszukujemy dwóch grup wolontariuszy: pierwszą z nich stanowią wolontariusze akcji, którzy pomogą przy sortowaniu oraz pakowaniu darów przeznaczonych dla dzieci w Afryce. Jest to doskonała okazja dla osób, które chcą w prosty, ale bardzo realny sposób zaangażować…

Góry Prowincji Simbu w Papui-Nowej Gwinei to teren niezwykły – kraina wiecznej zieleni, stromych zboczy i chmur, które często osiadają w dolinach, odcinając lokalne wioski od reszty świata. W tym wymagającym krajobrazie, w mojej parafii Kerowagi, leży Bogo. Choć dla zewnętrznego obserwatora może wydawać się jedynie kropką na mapie, dla tysięcy mieszkańców jest to centrum życia, a dla misjonarza – miejsce, gdzie każdego dnia Ewangelia przybiera…

Kiedy wróciliśmy do Duome z bp. Janem po Mszach rozesłania katechistów – a co ważne, także z darami składanymi podczas tych Eucharystii: gdaczącą kurą, jajkami, kozą na sznurku, niewielką świnią ze związanymi nogami, ogromnymi, nie do udźwignięcia kiściami bananów oraz wieloma innymi miejscowymi owocami i warzywami, których nawet nie potrafię nazwać – w Duome czekała już na mnie s. Virgilla z Dimako. To wciąż jazda na północ Kamerunu – w stronę Czadu albo przejścia granicznego z Republiką…

Wreszcie! Siostra Barbara dała mi prowadzić zakonną Toyotę Land Cruiser po wyboistej drodze z Essen do Nguélémendouki. Nie powiem, jest to jakieś wyzwanie, ale właśnie to chciałem zrobić – jechać po Kamerunie. Wiem, to śmieszne, ale zrozumcie faceta kochającego kierownicę. Nguélémendouka to ogromna misja – nie tylko kościół, ale także wielka szkoła średnia, budynki mieszczące coś na kształt świetlicy pełniącej rolę douczania dzieci oraz oczywiście misyjna przychodnia zdrowia z nieocenioną s. Assuntą, która od 28…

Z powrotem przez Ayos do Esseng wiodła droga, która nigdy nie widziała asfaltu. Generalnie przejazd nią jest możliwy, ale tylko w porze suchej. Pora deszczowa, choć niezbędna do życia, odcina ludzi od podstawowej komunikacji między miasteczkami i wioskami. Jedynym transportem i sposobem poruszania się pozostają własne nogi. Dla nas, wygodnych Europejczyków, to przeszkoda budząca wielkie biadolenia i wręcz zwiastująca koniec świata, ale dla miejscowych to normalna codzienność – trzeba po prostu wstać…

Niedaleko za Ayos skręciliśmy w stronę miasteczka, które swoją świetność miało już za sobą. Najbardziej tajemnicze w tej osadzie było to, że zbudowali ją Niemcy. Początkowo wzbudziło to we mnie zdziwienie, ale tak naprawdę… czemu miałbym się dziwić? W końcu Afryka była ewangelizowana zarówno przez katolików, jak i protestantów. Niezależnie od rodzaju chrześcijaństwa, duże znaczenie miało pochodzenie misjonarza – każdy przywoził swoje wychowanie, swoje naleciałości i porządek. Jak wspominały siostry, tak rzekomo…