Autor: Info

Kiedy wróciliśmy do Duome z bp. Janem po Mszach rozesłania katechistów – a co ważne, także z darami składanymi podczas tych Eucharystii: gdaczącą kurą, jajkami, kozą na sznurku, niewielką świnią ze związanymi nogami, ogromnymi, nie do udźwignięcia kiściami bananów oraz wieloma innymi miejscowymi owocami i warzywami, których nawet nie potrafię nazwać – w Duome czekała już na mnie s. Virgilla z Dimako. To wciąż jazda na północ Kamerunu – w stronę Czadu albo przejścia granicznego z Republiką…

Wreszcie! Siostra Barbara dała mi prowadzić zakonną Toyotę Land Cruiser po wyboistej drodze z Essen do Nguélémendouki. Nie powiem, jest to jakieś wyzwanie, ale właśnie to chciałem zrobić – jechać po Kamerunie. Wiem, to śmieszne, ale zrozumcie faceta kochającego kierownicę. Nguélémendouka to ogromna misja – nie tylko kościół, ale także wielka szkoła średnia, budynki mieszczące coś na kształt świetlicy pełniącej rolę douczania dzieci oraz oczywiście misyjna przychodnia zdrowia z nieocenioną s. Assuntą, która od 28…

Z powrotem przez Ayos do Esseng wiodła droga, która nigdy nie widziała asfaltu. Generalnie przejazd nią jest możliwy, ale tylko w porze suchej. Pora deszczowa, choć niezbędna do życia, odcina ludzi od podstawowej komunikacji między miasteczkami i wioskami. Jedynym transportem i sposobem poruszania się pozostają własne nogi. Dla nas, wygodnych Europejczyków, to przeszkoda budząca wielkie biadolenia i wręcz zwiastująca koniec świata, ale dla miejscowych to normalna codzienność – trzeba po prostu wstać…

Niedaleko za Ayos skręciliśmy w stronę miasteczka, które swoją świetność miało już za sobą. Najbardziej tajemnicze w tej osadzie było to, że zbudowali ją Niemcy. Początkowo wzbudziło to we mnie zdziwienie, ale tak naprawdę… czemu miałbym się dziwić? W końcu Afryka była ewangelizowana zarówno przez katolików, jak i protestantów. Niezależnie od rodzaju chrześcijaństwa, duże znaczenie miało pochodzenie misjonarza – każdy przywoził swoje wychowanie, swoje naleciałości i porządek. Jak wspominały siostry, tak rzekomo…

Kryzys humanitarny na Zachodnim Brzegu Palestyny w 2025 roku dotknął tysiące rodzin, które z dnia na dzień utraciły dostęp do podstawowych środków do życia. Ograniczona dostępność żywności, leków oraz bezpiecznego schronienia sprawiła, że pomoc humanitarna stała się nie tylko wsparciem, lecz warunkiem przetrwania. W odpowiedzi na te potrzeby Fundacja Pro Spe, dzięki wsparciu Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w ramach programu „Pomoc humanitarna 2025 dla państw Bliskiego Wschodu”, zrealizowała projekt natychmiastowej pomocy…